Ole Terje si side

Denne bloggen er inaktiv

2010-02-07T13:49:00.001+01:00

Sjå gjerne familiebloggen på www.14juli2007.blogspot.com

Gullfjellet 2

2009-03-23T13:15:00.000+01:00

Topptur til Gullfjellet

2009-03-23T13:04:00.000+01:00

Snart ferdig utdanna lærar

2007-11-09T13:27:00.000+01:00

I skrivande stund er det 1 mnd og ei helg igjen til underteikna er ferdig utdanna lærar. Studietida er over for denne gong. Eg ser ikkje bort i frå at det blir vidareutdanning seinare, men nå er det arbeidslivet som kallar for ei periode.

Det blir både rart og godt å ikkje skulle kalle seg student lenger. Studenttilværelsen er liksom eit mellomstadie føler eg, her eg sit å jobbar med mi siste oppgåveinnlevering på ei god stund. Studenttida er ungdomens- og skuleelevens siste russetid. Kanskje ikkje slik ei russetid ein høyrer om i media, med fyll og bråk, men meir ei tid der ein skal gjere seg ferdig med å vere elev. Ei tid der ein skal gjere seg ferdig med å vere ungdom. Ei tid, som satt i samanheng er ei kort tid, med mykje som skjer, og mykje som påverkar det livet ein skal leve vidare.

Det slår meg, når eg sit og ser ut vindauget på Betania, at denne tida har betydd svært mykje for meg. Eg tviler ikkje på at det kan gå knirkefritt å berre hoppe av skulen etter vidaregåande, og berre kome i gong med arbeidet. Det er både økonomisk og mykje meir lettvint på mange måtar. Men eg vel å tru at ein går glipp av noko. Å vere student handlar ikkje alltid om det å lese seg opp til eksamen, sjølvstudium, høge studielån og ei smal lommebok. Det handlar like mykje om ei personleg utvikling som kjem som eit utslag av det sosiale livet i menigheten, klassefellesskapet, dei utfordrande oppgåvene, dei ulike styreverva og den aukande interessa for det ein vel å studere og sette seg ekstra inn i. Å vere 19 år og skulle bli voksen på 1 2 3, er ikkje noko eg ville ha bytta ut med det å vere 25 år og verkeleg klar for å kome videre i livet.

Ingen spør lenger kvar eg har gått på vidergåande. Det er både trist og godt. Trist at det ikkje lenger er naturleg å berre døgne for å døgne. Trist at det ikkje lenger høver seg å ha vannkrig i fleire timar med folk ein knapt har sett før. Trist at ein ikkje lenger kan skrive lappar i timane og vere naiv og tru at læraren ikkje har observert det. Godt skal det bli å kunne levere inn nøklene til skapet på høgskulen. Ikkje berre for å få igjen dei hundre kronene, men like mykje for å sleppe den forferdelege blandinga av sure sokkar, våte handkle og tørre skulebøker. Godt skal det bli å bli ferdig med ei periode der ein ofte har følt at ein berre går i sitt eige lille univers og lurer på om bobla kan sprekke eller om alle dei over 40 MÅ ha på lyden på mobilen i lesesalen. Godt skal det bli å føle at ein gjer ein jobb, og ikkje berre jobbar fram mot einskilde eksamenar og innleveringar.

Eg sit å ser ut eit vindauge i Betania. Det er snart vindusvask, noterer eg meg. Ute har snøen fartstest sideslengs, mens kranen på Dokken vitnar om at arbeidskarane er i full gang etter stormen Andrea. Det slår meg at det var meterolog eg skulle blitt. Eller kanskje dyrlege, tømrar, revisor, tannlege, industrimekanikar, sjukepleiar eller profesjonell hundeinstuktør. Eller kanskje ikkje. I alle fall ikkje i denne omgang...

Svært forvirra og morsom konkurransevinner

2007-10-31T08:33:00.000+01:00

http://pub.tv2.no/multimedia/na/archive/00519/Vinner_av_radio-kon_519441a.mp3

Denne linken kan anbefales... Den absurde situasjonen oppsto da radioverten i Radio 2 i De Forente Arabiske Emirater ringte den stressede butikkansatte Vinod. DJ'en ville viderebringe gladnyheten om at Vinod hadde vunnet 1000 dirham, som tilsvarer i underkant av 2000 kroner. To uker tidligere hadde vinneren meldt seg på radiokonkurransen i regi av IKEA, som like før hadde etablert seg i Emiratene.
Men i løpet av de to ukene hadde Vinod glemt hele konkurransen. Opptatt med tre andre kunder, var han derfor mest interessert i at DJ'en annonserte ærendet sitt så hurtig som mulig.

Husk å skru på høytaleren på pcen:)

TELL ME... TELL ME

Hellig krig

2007-10-28T10:57:00.000+01:00

Nå nermar det seg full innsats på semesteroppgåva på KRL2-studiet. Eg har valt å skrive om Jihad, hellig krig. Eit veldig spennande og komplisert tema. Fekk veldig lyst å velge dette då eg byrja å lese litt om det i pensumlitteraturen.

Føler eg må fortelje litt om Jihad, slik at fleire kan få vite om dette begrepet:

Innanfor muslimsk tradisjon er det to ulike tydningar på Jihad, den store og den lille. Den store Jihad er den som kvar muslim skal strebe etter heile sitt liv. Det handlar om overenstemmelse med Gud (Allah) og å legge vekk sine eigne ynskje og tankar. Det er vanskeleg å samanlikne dette begrepet med noko i den kristne trua, men helliggjørelse må vere det begrepet som liknar mest. For at den lille jihad i det heile tatt skal kunne vurderast, må den store jihad vere "inntakt". Den lille jihad er den ein høyrer om på nyheitene. Det er den ein forbinn med 9/11, bombene i London og andre terrorhandlingar utførte av muslimer. Den lille jihad handlar om å beskytte Islam, om å kjempe for eit Islamsk styre, å kjempe mot den vestlige kulturen.

Mi oppgåve skal dreie seg om å studere ei sure (sure 9) i Koranen og sjå på ulike hendingar og styresett som har tatt utgangspunkt i desse versa. Koranen er på mange måter ambivalent til krig, til bruk av våpen og til den kampen som blir ført mot dei vantruande. Og med eit slikt ambivalent utgangspunkt, seier det seg sjølv at det er moglegheiter for ulik tolkning.

Viss du ikkje allereie har sovna av å lese dette, må du berre sette inn ein kommentar. Alltid kjekt å diskutere litt, lære i frå seg eller lære noko nytt.

Ole Terje Sukka har skifta skisponsor

2007-10-26T13:33:00.000+02:00

"Ja, nå har det skjedd, Ole Terje Sukka har skifta skimerke. Frå å køyre på tyske Völkl, har han nå skaffa seg ein super kontrakt med K2... Kor mykje sponsorkontrakten går ut på, vil han ikkje kommentere, men det er snakk om eit gullkanta opplegg for suldølingen"

Ja, tenk om det hadde vore slik... Men, det er nok ikkje heilt slik det foregår. Det som derimot er sant, er at eg har skifta frå Völkl Karma til K2 Seth. Det er desse skia som ein kan sjå på bildet, berre i ein raudfarge. Det som kanskje er like spennande, blir å prøve dei nye bindingene. Har skifta over til Hammerhead, som er ei lettare men stivare binding. Den er visst ideel til toppturbruk, i og med at ein kan enkelt justere mellom 5 ulike stivhetsgrader.

Nei, det blir vel aldri noko sponsing på meg, men skikøyring skal det uansett bli. Håper på mange gode toppturer i år. Så nå blir prosjektet for resten av hausten å komme i form, slik at ein ikkje må ta pause for kvar hundre meter ned fjellet.

"Den glade karen frå Suldal avsluttar med å fortelje at for å få lov av kona til å skifte skimerke, måtte han jobbe eit par ekstra vakter i barnehagen."

Tilbake igjen på bloggen???

2007-10-22T11:18:00.000+02:00

Til alle dykk som har vore innom her for å sjekke om eg har lagt ut noko nytt, har eg berre ein ting å seie: Eg beklager på det sterkaste denne manglende oppdateringa.

Eg skal nå prøve å oppdatere litt oftare, slik at det går an å følge litt med på kva som skjer i livet mitt (vårt). Denne facebookbølga skal nok ta litt av skylda, men langt i frå heile.

Men, de må vere flinke å gi kommentarar, slik at eg veit at de har vore innom. Ellers blir det nok ikkje så mange oppdateringar framover;)

Nå kaller skulen. Ha ein super dag, folkens

(Bildet er forresten fra "arkivet", men for å framkalle litt av den gode vinterstemninga kunne eg ikkje dy meg. Det måtte ut på nettet

Lite ski og sosialt liv for tida

2007-01-29T11:27:00.000+01:00

Det er ikkje alltid like kjekt å sjå ut vindauge, og sjå at dei kvite fillene lavar ned. I alle fall ikkje når det ikkje er tid til å bruke snøen. I Januar har me hatt ei stor oppgåve i Spesialpedagogikk som har tatt mykje av tida. Og når eg kjem heim står vaktmeisterjobben for tur. Ikkje like mykje å gjere kvar dag, men nok til at det ikkje blir tid til ski... Kan ikkje sei at det hjelper så veldig på å vite at mange fra vennegjengen her i Bergen er på ski heile veka nede i Sveits.

MEN... På fredag kl 14 leveres oppgåva inn, og det skal feirast med ski:) I helga dreg nemleg studentkrik på tur til Myrkdalen. To dagar med ski, masse snø og forhåpentligvis sol. Med på turen skal mi kjære Hanne Marte også vere med, og det skal bli kjekt å stå på ski i lag igjen.

Bildet er tatt på veg opp mot Såtå heime i Romjula.

I dag flytter eg inn

2007-01-08T13:17:00.000+01:00

Etter å ha budd i ein ryggsekk den siste veka skal det bli godt å flytte inn og få sin eigen plass å bu. Flyttar inn i Kringsjåveien 28, og startar med det same som vaktmeister på Betaniahuset. Blir ei spennande tid me går i møte. Eg skriv me fordi det blir jo både Hanne Marte og eg som skal overta leiligheta og jobben. Fram til bryllaupet blir det derimot berre eg som skal bu der. Blir sikkert litt einsamt i byrjinga, då eg har vore vant til å bu med vener i kollektiv i fleire år nå. Men, for å sitere søskenbarnet mitt, så må eg "nyte det å bu aleine, det er ei herlig tid!"

Reknar med å kome tilbake med bilete og ord etterkvart, men kan ikkje garantere at det blir med det første. Blir travelt framover med besøk av Anne Brit (søster) nå til helga og foreldre og svigerforeldre neste helg. Satse på å få te ein innflyttingsfest etter det ein gong, så då må du kome!!!

Vinteren, en slags dvaletid

2006-11-23T19:03:00.000+01:00

På vinteren går vi liksom i dvale. Ingenting skjer, spesielt ikke i helgene, vinterferien og påskeferien...

Slik betegnes tida for mange av oss som elsker vinteren og skikjøringens gleder. Mange av vennene våre vil oppleve at de ikke ser oss, skolen melder om høyere fravær når det regner og sludder i byn og telefonselgere opplever å få beskjed om at den du ringer befinner seg i et område uten dekning. Hva har skjedd. Har vi gått i dvale? Ja, jeg velger å kalle det dvale. Dvale fra det vante urbane livet i byen. Fra det stressende tidsjaget som pusher deg hele veien. Fra det livet som gir lite eller ingeting å fortelle til barnebarn om 60 år. For det er vel ikke her vi ønsker å være når det er vinter og fjellet roper på oss?

Ok, det vil kanskje være drøyt å kalle det å gå i dvale når en svetter seg til toppen av et fjell på 1700 høgdemeter, eller setter et godt stavtak for så å droppe ned den skrenten du drømte om i hele fjor vinter. Eller når du lar kompissen sette utfor først for så å gi alt for å ta han igjen før du når bunnen.

For min del handler vinteren om det å være i snøen. Det handler ikke om å få til de villeste tricksa, ha de beste skia eller å ha flest skidager når du tipper juni og har gått opp en buksestørrelse pga for kraftige lår. Det handler om å gå i dvale fra det vanlige livet og oppleve vinteren som frihet, spenning, glede og tilfredsstillelse.

"Hvor er du for tida. Jeg ser deg jo aldri, verken på byen, trening eller msn. Har du gått i dvale eller?"

De skulle bare visst...

(Innlegg i friflyt.no sin skrivekonkurranse med tema vinter)

Klatretur med solfaktor 20

2006-09-17T21:16:00.000+02:00

Helgas tur blei ei fantastisk flott oppleving. Vêret var bare heilt utruleg, rundt 25 grader begge dagane. Lite minte om midten av september der me klatra i solsteiken på "Uteveggen" i Øygarden. For min del vart klatringa ei utfordring, då uteklatring med knøttsmå tak var nytt og uvant. Men, det er absolutt ei oppleving som gav meirsmak. Min gode makker Magnus Hatløy var tålmodig og lot meg bale på i veggen for å komme meg til topps.

Kvelden saman med Krikgjengen vart ein sosial og triveleg kveld. Det foregjekk ein intern "konkurranse" om å finne ordspel rundt temaet klatring, noko som blei eit høgdepunkt for fleire av oss:)

Klatretur til Øygarden

2006-09-16T10:21:00.000+02:00

I dag reiser eg på klatretur til Øygarden med Krik. Første gong eg prøver uteklatring, så det blir spennande å sjå korleis dette går... Kan sjå ut til å bli ei kjempehelg med fint vêr, kjekke aktiviteter og godt lag. Kan ikkje klage då. Kjem tilbake med bilde og tekst seinare

Frihelg heime i Kvilldal

2006-09-10T21:53:00.000+02:00

I helga vart det tid til ein tur heim til mor og far i Kvilldal. Det byrja å bli leeenge siden sist, så nå var det på tide med ei helg heime. Vêret viste seg frå ei praktfull side, og hausten hadde byrja med førebuing til vinteren. Å vere på hytta som ligg omringa av fjellbjørka som byrjar å gulne, der fossane gjer ein jamn og søvndyssande dur og der utsikta er eit speglblankt vatn med fjell rundt på alle kantar gjer noko med ein. Ei frihelg frå det daglege livet i Bergen. Ei helg der ein kan bruke mykje fysiske krefter i form av god veding og spikring mens dei mentale lagra blir fylte opp. Mor og far var visst også glade for å få minstemann heim ei helg, så det me fekk mykje god tid saman. Einaste som mangla var Hanne Marte og Anne Brit (søster).

Toggy fekk også mykje merksamd denne helga. Både frå meg og frå nabohunden... Frå meg fekk han kos, mat og tur, mens frå nabohunden fekk han mange dårlege og halvhjarta sjekketriks. Det er ikkje så lett med desse "damene" når dei er i løpetida si... Det toppa seg på lørdagskvelden når nabohunden stod utanfor døra heime og bjeffa og ulte for å få Toggy ut. Det vart derimot ei mindre gira tispe som sprang heim til garden hu kjem frå etter å ha fått høyrt frå hundeeigar kva han meiner om slike tisper som øydelegg kveldsroa i familien Sukka..

På matfronten vart det også ei frihelg frå dei litt enklare studentrettane. Herleg graut, heimelaga pizza og fårikål gjorde sitt til at eg i skrivande stund (søndag kveld) ikkje sit svolten igjen etter helga. Takk for maten!
Mor med eit litt uheldig uttrykk:) (Trykt utan tillatelse)
Turmessig blei det ikkje dei lengste turane, men på lordag hadde eg ein fin liten fjelltur med Toggy. Høgdepunktet var nedturen, der me måtte komme oss ned ei bratt fjellside i blaute og utsletne joggesko str 45... Ein skal ikkje alltid ha dei lengste turane for å få litt kick i kvardagen

Slike helger må det bli fleire av. Betre avkobling skal ein leite lenge etter.

Sommaridyll på Sunnmøre

2006-08-18T09:50:00.000+02:00

Sjølv om skodda til tider låg tett og hindra solstrålene å presse seg fram, var det ein stor opplevelse å sjå Sunnmøre på sommaren. Det blei masse bading, litt fisking, raking av krabbe og fleire kjekke båtturer.

Kven blir nr 5000*?

2006-08-14T09:20:00.000+02:00

Er du så "heldig2 å bli besøkende nr 5000 på denne sida, skylder eg deg ein is... Skriv ein comment viss du var den heldige... Hugs å skrive klokkeslettet, ellers får du kanskje ikkje meir enn ein pinup...

Endeleg sommar

2006-06-15T14:15:00.000+02:00

For mange høyres det sikkert heilt villt ut å sei "endeleg sommar" i midten av juni. Men, når du har såte pal øve bøkene dei site vekene og mnd, ska eg love deg at det gjer godt med ein ferie. Og til deg som jobbar, og skal bare ha ein mnd ferie i sommar, du får trøyste deg med at dei aller fleste studenter jobbar mens arbeidsfolka har fri.

Ferie er jo å gjere nåke annleis. I år som i fjor blir det ein mnd på fjellet på eit betjent turisthytte, nærare bestemt Svukuriset i i Femundsmarka. Skal også vere støttekontakt ei veke. Kjekke jobbar begge deler. Viktigaste er uansett å kunne legge vekk fagbøkene nå for eit par mnd. Digg å faktisk kunne ta seg ein tur med sykkelen, badeshorts, ei skjønnlitteraturbok og kanskje slakk line og fisbee. Alt dette uten å ha dårlig sammvittighet for å skulke lesinga.

Nå har det gått for langt!

2006-06-13T10:59:00.000+02:00

Rittsyklister meid ned av bilist (vg 13.06.2006)

Dette er mi meining om denne saka!

For det første sender jeg min omtanke til syklisten som ble påkjørt på Sunnmøre. Håper at det som skjedde bare var en ulykke, og at det ikke var overlagt. Jeg skal ikke si hva jeg mener hvis dette var overlagt, for det er opp til politiet å ta seg av.

Men, sett deg inn i situasjonen: Du er ute og trener eller sykler løp. Det er en treningsform som verken forurenser eller bråker. Du dekker i verste fall 1 meter i bredden, og du ligger langs kanten av veien. Så kommer en bil og meier deg ned. Her ser jeg ikke logikken.

Selv sykler jeg omtrent hver dag, både trening og i byen. Og jeg kan forstå bilister som er irritert på bysyklerne. For her er det masse lovbrudd. Det skal jeg ærlig innrømme at skjer ofte. For min del tenker jeg mer over det nå, og prøver å holde meg til reglene. Men, de som klager på syklister som sykler treningsturer langs landeveiene kan ikke bruke argumentene om at det er mange som sykler mot einveiskjørte gater, på rødt lys osv. Da legger en skylden over på feil personer.

Når jeg sykler ute på landeveiene legger jeg meg helt ut til sida. Om det da skal komme noen bilister å klage på min sykling, blir jeg jo selvsagt provosert. Det er ikke det minste vanskelig å kjøre forbi oss syklister, og skulle du måtte vente litt pga møtende bil, tror jeg ikke at livet ditt blir ødelagt fordi... Men, det kan derimot våre liv bli. Blir vi kjørt ned er det stor sannsynlighet for å bli alvorlig skadet for livet.

Hadde bare mange av dere bilister tatt bena eller trøene fatt på vei til jobb, tror jeg mye av denne problematikken kunne vært unngått. Og tenk på den helsegevinsten det gir. Tror ikke akkurat det produserest så mye endorfiner av å sitte i en rushkø på veg til og fra jobb. Men, tro meg: Gevinsten av å sykle er noe jeg unner alle å oppleve.

Ellers håper jeg at vi som syklister kan skjerpe oss med å følge trafikkreglene. Og så får vi håpe at de som sitter i sine gode reccaroseter i bilene viser litt omtanke mens de kjører fint forbi oss med god avstand. La i alle fall ikke denne debatten bli noe som gjør at det blir flere slike farlige situasjoner.

Synd at det ikkje blei streik...

2006-06-12T11:15:00.000+02:00

Ja, eg er faktisk ein av dei som håpte på streik blandt bankansatte. Du trur kanskje eg er litt tullete nå, men eg skal prøve å forsvare meg.

Tenk deg ei veke uten mulighet til å handle meir enn akkurat det du trenger. Tenk på ei veke der du faktisk må ta sykkelen eller beina fatt fordi at du ikkje kan kjøpe bensin. Tenk deg ei veke der rekninger kan ligge å forfalle uten at du trenger å bekymre deg for at kemneren kjem for å riste deg i skjorta. Eg kunne nevnt mange fleire eksempler på konsekvenser av ei bankfri veke.

Har du tenkt over kor mykje som blir styrt av banktjenester her i vårt samfunn? Det seier ganske mykje når finansminister Bjarne Håkon Hansen forlanger tvungen lønsnemnd før streiken har kome i gong. "Samfunnet ville lammes så godt som umiddelbart," seier han i eit intervju med n24.no. Då tenkjer eg: Er me så avhengige av banken at me ikkje kan klare oss utan desse tenestene i ei veke? Eg veit det kan høyrast veldig romantisk og naivt ut, men kvifor ikkje prøve ei slik veke ein gong i året? Truleg alt for urealistisk tanke, eg veit det. Privatøkonomien var nok ikkje det som hadde blitt mest råka. Og når eg ikkje eig eit firma eller jobber med å betale ut trygd, bør eg kanskje ikkje uttale meg. Likevel trur eg mange hadde hatt godt av å kunne flytte fokuset over på noko anna enn penger ei lita veke i året.

Viss ein skulle hatt ei slik veke i året, kunne ein f.eks gjort dette:
-Besøkt naboen med kveldsmat medbrakt
-Hatt bilfri veke og gratis sykkelvask på bensinstasjonene
-Bygd om torgallmenningen til eit stort torg der alle kunne byttehandla mat og andre viktige eller mindre viktige "råvarer"
-Reist på fjelltur med fiskestong og poteter frå eigen hage (eller som du hadde fått bytta til deg under dei store torgdagene nede på Torgallmenningen)
-Lånt kajakk av Sigrid (naboen) mot å stå i siloen ein dag

Det er mange ting ein kan finne på ei veke uten penger.Har du forslag til kva ein kunne funne på denne eine veka i året? Skriv gjerne inn tips.

Bryllup neste sommar

2006-06-02T11:13:00.000+02:00

Nå er det bestemt. Det blir bryllup neste sommar den 14.juli...

Nokre vil kanskje tenkje at det er alt for tidleg å bestemme dato for bryllup over eit år på førehand. Men, det er faktisk ikkje slik lenger. Allereie når me ringde presten for eit par veker sidan, var 7.juli oppteken. Det er sikkert ein fin dato å gifte seg det. Gjer seg sikkert med 07.07.07... Nokre seier at det høyrer lukke med til slike dager. Men, eg tenkjer nå at slik overtro skal ein ikkje bygge eit ekteskap på. Då er det mykje betre å gifte seg den 14.07.07. Set ein summen av desse talla saman, får ein 19, som er det kjente talet for kjærleik i gresk mytologi.

Historia kjenner me vel alle om den stakkars Efrodate som budde i den 19.etasjer høge trehytta. Utan nokon form for kontakt med omverden låg ho og drøymde dag ut og dag inn om å finne den store kjærleiken. Dagar gjekk, veker gjekk og år forsvann i horisonten før hu endeleg høyrde ein lyd frå bakken. Langt nede kunne ho skimte omrisset av ein vakker ung prins med navn Loverens. Kjærleik med første blikk, tenkte Efrodate der ho sat lenka fast oppe i trehytta. "Om han berre kunne kome opp her, og befri meg frå singeltilværelsen," mumla Efrodate mens ho byrja å stelle håret i tilfelle draumeprinsen skulle klare å kome heilt opp til hytta. For å gjere ei lang historie kort enda dette med bryllup, og sidan den dagen har talet 19 vore eit magisk tall for alle som kjenner at hjarta bankar litt fortare når ei spesiell jente eller ein spesiell gut nærmar seg.

Hanne Marte svarte "JA"

2006-05-18T10:58:00.000+02:00

16.mai kjem til å bli ein merkedag framover... For 16.mai 2006 svarte Hanne Marte ja til å bli mi framtidige kone! Ei overraska, men glad jente fekk spørsmålet ute under stjernelar himmel med 5 minusgrader, snø og vindstille. Gjett om eg vart glad då:) Ja, det e kjekt når ungdommane finne kvarandre.

Ulsteinvik

2006-05-08T22:58:00.000+02:00

Sist helg var Hanne Marte og eg ein tur i Ulsteinvik. Vêret var ubeskriveleg flott, og alt la seg til rette slik at me fekk utnytte tida maksimalt. Båtturen opp på fredag gjekk smertefritt, og vestlandskysten viste seg frå si beste side. Stilt og fint på fjorden gjorde sitt til at turen nesten gjekk for fort. Men med kioskpriser langt over det uforsvarlege gjorde det godt å komme opp te Gunnvor og Einar som lokka med varme pizzasnurrer.

Laurdagen gjekk med til båttur saman med Hanne Marte, Einar, Kamilla og Øyvind (typen til Kamilla. Målet var Eiksund, der besteforeldrene ti HM har hytte. Ein fantastisk idyllisk plass som farfaren har bygd opp frå grunnen av. Her vart det grilling, slakk line gåing og ein ekstra sightseingtur med farfaren som styrmann. Ein skal heller ikkje legge skjul på at Einar prøvde seg på lina.

Om han gjorde like stor suksess som Øyvind seier historia ingenting om, så det blir opp til lesaren å tolke dette... PÅ veg tilbake til Vik klarte Hanne Marte å lure seg sjølv og meg til å stå vannski for første gong i år. Kanskje ikkje ei varm oppleving, men likevel veldig kjekt og ei god start på sessongen.

Søndag for familien Grimstad i konfirmasjon. Men, HM og eg klarte å "lure oss unna". Så me for likegreitt til Strandafjellet. Herleg skidag med lite folk, perfekt vêr og god vårslush.

Mandagen gjekk med til ny båttur. Denne gongen var Gunnvor også med. Me gjekk rundt Rundefjellet og såg på fuglelivet her.
Fasinerende syn. På veg tilbake igjen til Vik traff me på ei sjørøverskute som viste seg å vere venner av familien. Eg må seie det at eg vurderte sterkt å kaste inn handkledet når seg fann ut at desse sjørøverane var både venner og nær slekt til Grimstadgjengen. Men, som me alle kjenner til frå soga om Kaptein Sabeltann, så er dekksguten Pinky ein hyggeleg og real gut. Lommeboka kunne også her ligge trygt pga hyggeleg besetning... På kvelden fekk me oss ein fantastisk fin tur ut til Flø. Sjøen hadde tatt kvelden for lengst, og me fekk oss ei herleg stund med litt fotojakt, bålkos og grilling.

Ei fantastisk flott helg på alle måter. Sjelden bra ver og mange gode studner samen med familien til Hanne Marte

Eg skal ut å køyre båt igjen...

2006-04-27T16:43:00.000+02:00

Det byrjar å nerme seg ei stund nå sidan sist gong eg måtte bøye hovudet utfor ripa for å fore Måkene. Har nesten gløymt ut korleis det følest å få vrengt magen slik at alt, og då meiner eg alt, middagen kjem i retur. Eg har nemleg fått ei "svigermor" som jobbar på apotek, og der veit dei råd...

Du tenker kanskje at det kjem eit lite kjerringråd nå? Men, på Sunnmøre er det ikkje så fint å kalle ei kvinne for ei kjerring, så eg vel å kalle det medisin. Ho har rett og slett kjøpt ei pakke med reisesjuketablettar til meg. Og om det fungerer? Jau, det skal eg seie deg, det er ein kur som fungerer på denne landkrabben.

Så nå blir det berre ei fryd å reise opp langs vestlandskysten. Satsar på fint vêr og fine fotomotiv. Turen går frå Bergen fredag ettermiddag og ender opp i Selje, der foreldra til Hanne Marte skal hente oss. Skal bli veldig kjekt å treffe dei igjen. Det er ein skikkeleg kjekk familie, og eg føler meg heldig som har blitt tatt inn i varmen der.

Det er sikkert ikkje så mykje som minner om vinter lengre, men i fjellet ligg snøen endå godt nedover sidene. Og det har Hannus og eg tenkt å benytte oss av. Det blir i alle fall ein dag til Strandafjellet, og kanskje det blir ein liten tur med feller og oppbretta armer. Me kan nå ikkje berre gå på ski når ein først er oppe og besøker "svigers", men litt får me nok tid til:)

Ellers vil eg bare anbefale alle som har tid og mulighet til å bli med til Finse på 17.mai. Me var der i fjor, og det var litt av ei oppleving. Tenkte faktisk ikkje tanken på å droppe det i år... Så kjekt er det.

Kvilldal får fellesblogg:)

2006-04-16T14:15:00.000+02:00

Ja, då ska det skje. Kvilldalsgjengen skal få fellesblogg. Det var kanskje på tide, vil nokon seie. Men, me vil heller seie at det kjem tidlig til å vere Kvilldalstempo:)

Ellers vil eg bare f¨å sei at påska har vore veldig bra. Hanne Marte har vore her heile ferien, og me har kost oss på ski kvar dag (minus 2 dager) Sjelden at ein får laus pudder til kness i midten av april...

Bilda kjem etterkvart

Våren er komen te Bergen

2006-04-03T11:34:00.000+02:00

I helga viste våren seg skikkelig for første gong her i Bergen. Strålande sol frå skyfri himmel fredag og laurdag, og med temperaturer som tilsa ulltrøye og ikkje jakke.

Etter å ha jobba lenge med matteinnlevering fredag ettermiddag, fekk eg Hanne Marte med ut på ein liten sykkeltur. Kanskje den kortaste me har hatt i lag, men veldig godt å komme seg ut. Hanne Marte sko nemlig på nattevakt, så det var ikkje mykje me fekk tid til. Turenb gjekk te Slottet, der me fekk nytt litt av våren.

Lurdag va vêret endå finare og varmare, og då måtte me ta turen ut. Hanne Marte, Tove, Audi, Jani og eg ville nyte sola:) Det var ikkje snakk om noko anna. Planen var eigentleg å gå over Vidden, men det viste seg å ver litt mykje snø der oppe, og tida var litt knapp. Alle skulle nå møtet i Salem på kvelden, så då måtte me ha jogga over Me fann oss heller ei fin og lun hylle oppe ved Ulriken, der me naut utsikten, nisten, sjokolade og eple. Det vart òg litt tid til å hoppe litt med slushsnø i landinga. Andre i Bergen hadde òg visst å nytte seg av denne fine dagen, så me møtte store mengder folk på veg opp og ned frå Ulriken. I lufta fann me òg nokre luringer, som hadde funne den perfekte dagen for paragliding. Dei holdt på utruleg lenge, og det såg aldri ut som at dei skulle kome seg ned.
.

Fin dag, fin dag.

Jani dyrke poteter på kjøkkenet vårt...

2006-03-30T17:44:00.000+02:00

Tenke du at Jan Gaute ikkje e ein typisk gartner? Då må du tenke om igjen.

I dag var dagen for ein skikkelig god potetmiddag, tenkte eg, og sko hente meg litt poteter frå skapet. Men, det va lettere sagt enn gjort. Poteta hang nemlig fast i skuffen på toppen av skapet. Kunne ikkje heilt forstå det, men så såg eg kva det var. Det var det megalange utskuddet frå poteta som hadde vokse seg opp i suffefestet. Han Jani han Jani...

Så nå er utfordringa, kem klare å få større potetspire enn Jani?

Litt fleire bilde frå Canada

2006-03-23T19:03:00.000+01:00

Litt tekst og bilde frå Canada

2006-03-21T16:08:00.001+01:00

Nå e eg tebake frå Canada. Det har vore ei stor oppleving, og eg må sei at kanadisk snø er noko for seg sjølv. Fjørlett pudder er tingen!!!

Under kan du sjekke kva som kom på friflyt.no undervegs på turen. Då hadde me framleis ikkje vore innom Fernie, som var den beste plassen, så der har det også blitt tatt ein del bilete på både kamera og netthinna...

Fri Flyts konkurransevinner i dyp snø

This is my girl

2006-03-09T22:51:00.000+01:00

Nå er det ikkje lenge igjen...

2006-03-06T09:19:00.000+01:00

På førstkommende fredag reiser eg...

Seint fredag kveld reiser eg over til Oslo. Der skal eg (prøve å) sove på flyplassen fram te innsjekking av meg sjøl og skia kl 06.00. Og rett før 8 går første flyet til London. Der skal eg møte dei 4 andre i reisefølget. I følget er 2 gutter frå Oslo, og eit forlova par frå Sverige. Håpar at det blir ein kjekk gjeng å reise med. Det er jo alltids eit lite spenningsmoment å reise med 4 ukjente på ein slik tur, men rekner med at det skal går veldig bra. Om ikkje anna, så kan vi snakke om vêret og snøen...

Turen går så videre frå London og direkte til Calgary. Her blir me henta av ein guide/sjåfør som skal kjøre oss fram til første skistad. Veit faktisk ikkje så mykje om kor lenge me blir på kvar stad, men reknar med at me får tid til å prøve eit par av løypene.

Ellers gleder eg meg stort til å oppleve Canada. Det har liksom vore litt uoverkommeleg å reise på skitur over dammen. Men, nå er eg altså snart der. Utruleg, men sant.

Webcamera for dei ulike skisentera me skal i:
Kimberley
Red resort
Fernie

Kjem tilbake med meir stoff...

Ellers så ligg værvarslinga for dei neste 5 dagane her:
Fernie
Kimberley
Red mountian

Ane til topps igjen...

2006-02-16T22:31:00.000+01:00

Nok ein gong kunne Ane Marie Singstad gå av med seieren i den høgtidlege bowlingcupen på Bergen Bowlingsenter Bergen. Med sterk konkurranse i finalen, slo ho knock-out på arge konkurrentar som Jan Gaute Haug, Maria Kristensen, Hanne Marte Grimstad og Ole Terje Sukka.

Om champangen blir opna i kveld eller om den lyt vente til i morgon gjenstår å sjå. "Seieren kom i alle fall godt med", seier ho på telefon fr Fabrikkgaten i Bergen. "Dere ass", skrik ho når dei i bakgrunnen jublar over seieren hennar.

Ein lyt leggje seg i hartrening om ein skal kunne slå denne lattermilde austlandsjenta. Her kan me skode Jan Gaute Haug som var ein av hennar argaste konkurrent i finalen. Kanskje neste år?

Kjekk kveld

Tur til Turøy

2006-02-15T10:32:00.000+01:00

Fram mot den 12. og 14.februar lyste butikkvindaugo mot oss: Husk morsdagen og din kjære på valentinesday... Raud er fargen som går igjen på dei fleste reklameplakatane. "Overask henne med gåver spekka med kjærleik", "gje henne den spesielle gåve", "rosene har aldri vore finare enn nå". Kunne holdt på i lang tid med å liste opp alle salgstriksa handelsnæringa bruker...

Men, kvifor skal alt koste penger, kvifor skal alt vere så glamourøst? Kva med å prøve noko så enkelt som å gi mor di eller din kjære ein dag som ho kan hugse og ikkje eit smykke som ho sjeldan får brukt fordi det bare passer til den raude genseren:) Kva med å gi ho ein dag som styrker familieforholdet, vennskapsforholdet eller parforholdet?

Eg må ærleg sei at det er kjekt å gi og få gåver. For all del!!! Men, desse dagane har blitt litt for kommersialiserte spør du meg. "Det enkel er ofte det beste," heiter det i reklamen for ein av dei store butikkjedane her i landet. Eg trur det er viktig ta seg ein slik dag samen med "jubilanten". Ein enkel, men kjekk dag der de får kose dykk i lag.

Tysdag hadde Hanne Marte og eg ein herlig båltur ut i Øygarden, nærare bestemt Turøy. Kan anbefalast på det varmaste. Og, treng du eit tips om kor det er ein live plass å tenne bål og holde litt varmen, er det bare å slå på tråden.

Ps: Viss du er jente og les dette, gjeld det sjølvsagt mot gutten også... Og hugs at det er farsdagen som kjem først:)

Utruleg, men sant...

2006-02-11T11:54:00.000+01:00

Drømmetur til Ole Terje Sukka

Fri Flyt har i samarbeid med Destination Canada for andre gang trukket ut en heldig vinner av drømmetur til Fernie, Kimerley og Red Mountain. Ole Terje Sukka ble dagens gladeste fyr da han fikk vinnerbeskjeden.

- Dette er bare helt sinnsykt! Jeg pleier aldri å vinne noe, og det er ekstra morsomt at jeg sa til kjæresten min at denne gangen er det min tur!

Han forteller videre at kjæresten for to dager siden spurte om han fremdeles var like sikker på å vinne, og da han trodde konkurransen var kunngjort, prøvde han å ro seg vekk.

Da Kieron Gray fra Destination Canada ringte, trodde han at det var kjæresten som utsatte ham for en god gammeldags tøysetelefon. Men dengang ei, lærerhøgskolestudenten kan pakke skia og dra til Canada fra 11. - 21. mars.

Nærmere 900 stykker meldte seg på konkurransen, hvor åsted for vinter-OL 2010 var spørsmålet.

- Jeg har akkurat vært i St. Anton, og skikjøring er hovedhobbyen min. Jeg og kameratene mine har drømt om å dra til Canada, men det har så langt ikke blitt noe av. Nå gleder jeg meg til skogsterreng og pudder, sier Sukka.

Sukka skal feire seieren med tur til Snowshow i Eikedalen.

Fri Flyt gratulerer - og vi vil følge Sukka på drømmereisen til Canada.
(Henta frå nettutgåva til FriFlyt fredag 10.02.2006)

Litt meir frå Alpene...

2006-02-09T13:41:00.000+01:00

Her er Dagfinn i eit fint svev

(Nettet gjekk så treigt i dag, at det tok eit år å bare laste ned dette biletet. Satser på meir bilde og tekst ein annan dag...)

Snart kjem bildene frå St.Anton

2006-02-06T08:59:00.000+01:00

Etter å hatt sol frå skyfri himmel i 6 dager i strekk er det vanskelig å komme i gang med skulearbeidet... Heldigvis (eller uheldigvis) har me ei stor matteoppgåve som skal inn om to veker, så fokuset er nøydt til å ver på skulearbeidet nå.

Tenkte eigentleg at eg ikkje skulle fortelje så mykje frå turen før bildene kom. Men, litt kan eg nevne:
- Ski 6 dager
- Sol 6 dager
- Varmt 6 dager
- Gode venner 6 dager

Generelt ei utrulig bra veke. Og når me faktisk fant urørt pudder på torsdagen (to veker siden sist snøfall), toppa heile turen seg. Ein gløymer fort at ei ski og ein stav vart ødelagt når ein opplever slike snø-og vêrforold.

Meir frå turen kjem snart..........

Under to veker igjen...

2006-01-15T13:43:00.000+01:00

I skrivende stund er det 13 dagar igjen til me vender snuten sørover mot kaldere strøk. Ja, for når ikkje Norge kan tilby skikkelige vintrar lengre, er me nøytt til å finne snø ein annan plass. Turen har me bestilt for fleire mnd sidan, så det er i grunnen berre å få tida til å gå fortast mogleg nå. Dagleg er eg innom dei lokale nettsidene og sjekker vêrmelding og livekamera. Og det er ikkje akkurat Bergensvêr der. Til nå har det enten vore snø eller strålende sol kvar dag. Det er vel slik det var her i Norge òg før?!?

Må sei eg er litt spent på om alt klaffer. Me har nemleg fiksa heile reisa og opphaldet sjølv. Ingenting har gått via reisebyrå. Så skulle noko skjere seg, har me ingen å klage vår nød til... Men, dette gjer det ekstra kjekt å reise òg. Og eg som er så dårleg i engelsk er enten nøytt til å enten snakke norsk-engelsk, eller prøve å friske litt opp i tysken. Kan bli god underhaldning for dei andre det ja:)

Om du skulle vere av typen som har lyst å følge litt med på ka vêr me har når me er der nede, er desse to linkene gode:

Livekamera frå St.Anton
Vêrmelding

Med på turen er:
Eirik: Fotograf og organisator
Ole Martin: Den einaste med slalom
Geir Allan: Fartsglad og energirik telemarkkøyrar
Nils Kjartan: Turens mest svoltne, med eit urokkeleg humør
Jan Erik: Eldstemann med teft i sporet
Sven: Minstemann med god kontroll og farleg latter
Bodil: Vår mest erfarne Alpeturist
Hanne Marte: Turens søteste jente med breie ski og svingteknikken inne
Ole Terje: Filmer og pådriver

Tebake igjen te alvoret...

2006-01-13T16:33:00.000+01:00

Etter ei fantastisk flott jul, romjul, nyttårshelg og skiweekend i Hemsedal, var det tid for å starte opp med skule og praksis igjen. 2.klassingar er ikkje dei som forstår mest av kor kjekt det er å køyre djup pudder i skog, så det vart ikkje så mykje snakk om det denne veka. Difor lyt eg få fortelje dykk litt om jula. Det heile starta heime i trivselsbygda Kvilldal. Ei veldig kjekk og koseleg jul heime saman med familien, slekt og venner. Det vart eit par skiturer saman med min aller mest trufaste turkamerat, Toggy. Han var rektig så nøgd med å få trekke litt igjen. Den årlege Røldalsturen saman med Kvilldalsgjengen vart litt amputert, så eg måtte reise opp aleine. Heldigvis reiste eg. Fantastisk vêr, godt lag (Nils Kjartan og Geir Allan) og gode forhold på toppen gjorde at dagen vart ein stor suksess. Er meir og meir glad for å ha Røldal så nært heime...

Fjerde dag reiste eg opp til mi kjære Hanne Marte og familien hennar. Reiste først på ein hyttetur saman med venner. Det blei ein fin pudderdag (måtte leite litt, men når me først fann melisen, var det digg forhold og lite folk å dele den med...) Det blei også tid til ein herlig topptur før me returnerte til Ulsteinvik, for å treffe svigers igjen. Skal ikkje klage over den familien der nei. Har det utruleg kjekt saman med den gjengen. Gleder meg til neste tur opp til Grimstadgjengen. Første nyttårsdag var me ein tur innom Strandafjellet. Ein nydelig og kald dag, der me trengte eit par timar i bakken først for å vakne... Utpå dagen vakna me, og det vart ein av dei bedre skidagane på lenge.

De t vart ein dag innom Bergen før me satte oss i biler og busser og vendte snuten mot Hemsedal. Det skulle vise seg å bli ei fantastisk kjekk helg både åndelig, vennskapelig og skimessig. Å reise på tur med 100 Jesus- og skigira ungdommar var ei fantastisk flott oppleving. Det hjalp også på med hotellstandard og strålande vêr alle tre dagane. Var faktisk ikkje mildere enn 15 minus i det heile... (Bilda her er tatt av Eirik S Bø denne helga)

Men nå er eg altså tilbake igjen i det vanlege livet. To veker til med praksis nå, og så reiser me ein gjeng til St.Anton. I morgon er det berre to veker igjen...

Endeleg kom jula

2005-12-21T00:46:00.000+01:00

Til slutt vart det også slutt på eksamensstress for oss lærarstudentar. Vel ferdig med to eksamener og ei semesteroppgåve kan me sette oss på buss, båt og fly heim til våre respektable heimar. Gleder meg til familiekos, julebudskap, julemiddag, Toggy, SKI og det som måtte dukke opp av julehygge. I romjula går turen til Ulsteinvik for å feire nyttår saman med Hanne Marte og familien/venner. Så det er mykje å sjå fram til. Forhåpentlegvis blir det også litt tid til (prøve seg på) å gå på slakk line. Vil berre ynskje alle ei velsigna fin jul.

Som Tore Aas ville sagt det: "En stjerne skinner i natt", som nissejenta i Amalies jul ville sunge det"Snart er det mørkt i stall og i låve, nå må alle nissunger sove." Eller som Vazelina "Rull'n ut..."

2005-12-16T12:44:00.000+01:00

Jehovas vitne på besøk

2005-12-15T14:51:00.000+01:00

Eg har visst ikkje vore klar nok i mi tale, for nå har Jehovas vitne dukka opp to gonger på døra i det siste. Same personane og endå meir hyggelege enn sist gong... Trur dei kanskje at dei has sjans til å få meg med på møte?

Problemet mitt er vel at eg liker å prate om tru og Bibelen. Så då går ikkje dei med det same. Stakkars, dei trur vel at dei har meg på glid... Spesielt i dag må dei ha trudd det. For i dag kom dei rett etter Krl-eksamen min. Og rett etter ein eksamen har ein eigentleg ganske lyst å fortelje kva ein skreiv om. (I alle fall viss ein føler at det har gått sånn passe bra:) Så i dag la eg ut om tema som tydeligvis opptok dei.

Lurer på korleis eg skal tolke det, for før dei gjekk spurte dei meg kva eg heiter og om dei kunne komme igjen seinare. Eg er ikkje akkurat av den type som svarer at eg heiter Per Leif og nekter folk å komme igjen. Så nå står eg sikkert på ei liste over unådde personer i Rikets Sal...

Har du nokon gong lurt på dette om Jehovas vitner?

- Har dei ingen jobb på dagtid? Siden dei ganske ofte dukkar opp på dørene på dagtid, eller går rundt med bladene sine i byen midt på dagen...
- Brukar dei ull-stilongs? Dei får jo sjeldan kome inn hjå folk, og dei har INGENTING i mot å stå ein halvtime utanfor uansett kor kaldt det er...
- Har Jehovas vitne nokon form for køyregodtgjørsle? Eg tenkjer at det må bli eit par liter med bensinsluk på desse flotte Mercedesene sine. I alle fall når dei kjem køyrande heilt frå Haugesund til Kvilldal kvar pinse...
- Er alle Jehovas vitne like flinke til å teikne som dei som teiknar i blada deiras?
- Speler Jehovas vitne playstation?

Legg gjerne igjen ein kommentar viss du har svar på desse spørsmåla. Eg skulle gjerne visst det...

Treninga til St.Anton er starta...

2005-12-12T23:16:00.000+01:00

For tida går det mykje i stillesitjing og eksamenslesing, noko som ikkje er så bra for kroppen. Me har alle behov for å få dagleg røyrsle, og hjernen treng å avreagere litt frå studeringa. Det er då ein kan finne fram treningstøyet og joggeskoa, og ta turen ut eller på eit av dei mange treningsstudia rundt om i landet.

Slik kunne kanskje ein artikkel frå studentavisa her i Bergen sett ut. Lesestoff som mange kjenner seg igjen i, og som mange veit at dei bør følge. Men, er det nå alltid så lett? Har ein alltid så mykje overskot igjen etter ein hard lesedag, som både blir 10 og 12 timar? (skulle gjerne sagt at eg klare det kvar dag, men då hadde nok nasen blitt litt lengre ja...) Det er då ein må ha ein motivasjonsfaktor til å kome seg opp frå godstolen; nemlig Alpetur i slutten av Januar.

Eg har ikkje så lyst å betale 1500kr for eit 6 dagers heiskort, og vere heilt øydelagt i beina etter 2 dager... Då får ein ikkje så mykje igjen for pengane. Så nå har altså Sukkaen kome i gong med "barmarkstrening" til vinterens store høgdepunkt. Forhåpentligvis blir det nokre dager på god norsk snø først, men grunnlaget blir nok lagt mest i eit par svetteøkter i veka på Fantoft. Så får me berre håpe på sjuke tilstander med nedbør av den kvitaste sorten der nede, slik at det ikkje blir for hardt i bakken...

Kan anbefale på det sterkaste å finne seg ein motivasjonsfaktor og ein treningskamerat før vinterens skiturer. Så kan du heller tenkje, når du sit der på sykkelen saman med 15 andre sveitte studentar, at om nokre få veker får du lønn for strevet. Då gjer det lite at den siste "pulstoppen" kjennes umåteleg tung, og at låra kjennes tyngre enn nokon gong dagen etter. Tipper dei blir mykje tyngre i alpene...

God treningsøkt.

Ps: Treng du treningspartner, er det berre å ta kontakt. Eg er sikkert med. Og er ikkje eg med, får du sikkert med deg Hanne Marte. Lykke til!

2005-12-11T17:18:00.000+01:00

Matt. 18.20 av Tor Åge Bringsværd
Kirketjeneren satt og døste ved siden av kollektbøssa.

Det var en varm dag og en lang preken. Presten var ung og likte å høre sin egen stemme. Under en preken kan man som kjent godt sitte med gjenlukkede øyne uten å få dårlig rykte. Og kirketjeneren hadde rutine.

Dagens tekst var fra Matt. 18.20. "For hvor to eller tre er samlet i mitt navn, der er jeg midt iblant dem."

Det knirket i døra. Ganske svakt riktignok... Kirketjeneren rynket pannen. Sikkert dåpsfolk... Men han tok feil. Det stod en neger i døråpningen. En høy, radmager neger. "Hysj," sa kirketjeneren, "vet du ikke at dette er en kirke for hvite?"

Den andre svarte ikke, bare stod og stirret framfor seg med store, sørgmodige øyne.

"Ut med deg!" hveste kirketjeneren. "Vil du se å komme deg ut, din svarte gærning!"

Under alt dette hadde presten fortsatt å preke. Bare et par løftede øyenbryn viste at han la merke til det som skjedde. Men de som satt på de bakerste benkene, hadde snudd seg.

Negeren stod fortsatt ubevegelig. Men blikket hans begynte å gli over menigheten. Øynene flakket ikke, de søkte. En etter en møtte de blikket hans, en etter en vendte de seg bort. Så møtte presten øynene hans, og det ble stille i kirken.

Kirketjeneren var den første som brøt forhekselsen. I et sprang var han borte hos den formastelige. Og nå hvisket han ikke lenger.

"Ut!" skrek han. "Ut, din dumme svarting. Kan du ikke lese? Ser du ikke oppslaget på døra? Dette er en hvit kirke." Han tok et godt tak i skulderen på den fremmede og ville dra ham med seg ut. Men negeren rikket seg ikke.

Menigheten knurret. Et par av mannfolkene reiste seg halvt opp. Presten kremtet. "Jeg tror det er best du går," sa han, og så forlegent i golvet, "denne kirken er bare for hvite. Ingen fargede får slippe inn her."

"Har dere ikke kjerker nok for dere sjæl?" var det en som ropte.

Kirketjeneren gjorde et nytt forsøk på å skyve negeren ut. To mann fra bakerste benk kom til for å hjelpe. "Få ham ut," ropte en ung pike. "Se hvordan han står og stirrer på oss. Å Gud, få ham ut!" "De blir verre og verre for hver dag," utbrøt en eldre dame. "Tenk at vi ikke kan få være i fred for dem selv her i kirken."

En av mennene gikk tett opp til negeren, ristet knyttneven opp i ansiktet på ham og sa: "Sånne som deg skulle en binde etter bilen og trekke gjennom søla. Se og pell deg ut før jeg drar til deg!"

Negeren stod fortsatt like rolig, og den andre av de to mennene gjorde det som den første hadde lovet. Hele menigheten riste seg. En smal stripe blod rant nedover haken på negeren, men fremdeles hadde han ikke sagt et ord.

"Er du stum?" brølte han som hadde slått. "Svar når en hvit mann spør deg."

Presten klubbet med salmeboka. "Vi må huske på at vi er i Guds hus," stammet han. "Skynd dere nå og få ut dette mennesket, slik at vi kan fortsette."

Kirketjeneren åpnet døra, og sammen med sine to hjelpere fikk han halvveis skjøvet, halvveis løftet negeren utenfor.

Forbipasserende stoppet nysgjerrig opp.

Snart var det samlet en hel liten flokk rundt kirketrappen.

"Skulle vært moro å gi deg en omgang," sa han som ikke hadde slått, "bare for å høre om det var låt i deg."

"Hva gjelder det?" ropte folk. "Hva er det som står på?"

"Denne forbanna svartingen kom inn og ville starte bråk i kjerka."

Negeren var fortsatt taus, men øynene var blanke av tårer.

En kvinne lente seg fram og spyttet ham i ansiktet. "Det pakket," hveste hun, "de skulle henges alle sammen."

Flokket presset seg stadig nærmere. "La oss begynne med han der!" var det en som ropte. "La oss dukke ham i tjære og sette fjær på ham!"

"Faen ta det skabbete pakket."

Men nå dukket det opp to politimenn. Bevæpnet med køller og pistoler brøytet de seg vei gjennom flokken av tilskuere, tok obligatorisk judogrep på negeren og førte ham bort til en ventende bil.

Samme kveld ble han erklært skyldig i gudsbespottelse og dømt til døden av en enstemmig jury.

Bøddelen sa etterpå til sin kone: "Det var et merkelig menneske. Han sa ikke et eneste ord under hele rettssaken. Bare stod der og så på oss med disse store, varme hundeøynene sine. Men selv om han var aldri så mørk i huden, tror jeg ikke han var ordentlig neger. En slags bastard kanskje. Men du skulle sett hendene hans! Han hadde et dypt sår i hver håndflate – som om noen hadde moret seg med å drive nagler gjennom dem. Stakkars jævel."

Julegrauttur med FIBER

2005-12-04T21:22:00.000+01:00

Det skjedde i dei dagar at Fiber skulle ha sin årlege julegrauttur. Det hende medan Kong Harald var landshøvding i Norge, og kvar og ein drog av stad for å delta på denne hendinga, kvar frå si leilighet. Ole Terje drog då frå bydelen Minde, og opp til Løvstakken, sidan det var denne staden Fiber skulle ha turen. Han for saman med kjærasten sin Hanne Marte, sjølv om ho ikkje var med barn.

Og medan dei var der kom tida då dei skulle ha graut. Men, det var ikkje komfyr der oppe, så dei laut bruke det dei hadde. Ved og stormkjøkken vart dratt fram frå sekkane, og snart vart det både varme og mat.

Det var nokre studentar der ute, som feira andre søndag i advent og hadde tatt seg ein vel fortjent pause frå eksamenslesinga. Med eit stod Eirik der framfor dei og hans herlige engelsk-aksent lyste opp i haustkulda. Alle vart fælande redde. No har han gløymt noko. Og Eirik som aldri gløymer noko. Men, Eirik sa til dei: Frykt ikkje, mandela er med, (Ein skal ikkje legge skjul på at mange såg seg rundt etter Nelson Mandela, men sjølv om turfølget hadde med seg eit par negrar, var det nok mandel til grauten han meinte) og i dag skal ein vinnar kårast. Og dette skal de ha til teikn, de skal finne ei mandel som er skolda og ligg i ei gryte. Med eitt var Eirik omringa av ein svær hærskare av studentar som var svoltne og sang "Thank you Lord for giving us food"

Då Eirik hadde forlatt dei, og vendt tilbake til sitjeunderlaget sitt, sa studentane til kvarandre. Kom la oss gå ned til juletreet for å synge litt julesangar. Og dei skyndte seg av stad og fekk sjå det litle treet som stod der for seg sjølv. Då dei fekk sjå treet fortalte dei alt som var blitt sagt om fjorårets gange. Og alle nye undra seg over det som var blitt sagt, men Hanne Marte gjemte alt dette i sitt hjarte og grunna på det

"Pannelykttur" til Løvstakken

2005-11-25T16:08:00.000+01:00

Torsdag kveld var det tid for pannelykttur til eit av våre sju fjell(knauser) her i byn. Vêret viste seg frå ei av sine beste sider, og humøret var på topp. Heile 5 spreke norske ungdommer klarte me å skrape saman på kort tid. Og oppover bakkane mot varden på toppen gjekk det rektig så radigt.Kun avbrutt av eit par fall på glatta og eit par latteranfall etterfulgt av desse falla. Det skal seiast at me gutane lo ikkje. Me tykte kun dette var tåpeleg, og prøvde heller å få desse lattermilde jentene til å gå litt fortare. Når ein er på tur skal ein gå og ikkje le. Le det kan ein gjere når ein ser på film... (Tipper at halvparten av dei som les dette ikkje ser at dette var ironi.)

På toppen var det faktisk eit par milimeter med snø... Og det skapte ei ekstra fin stemning. Når me også klarte å putte 5 kalde studentromper på eit liggeunderlag, var stemninga til å ta og føle på. At ein person fekk skikkelig føling kan ein kanskje undre seg på, for det var tydelegvis kjekkare å helle kakao over sitt eige lår enn å den i koppen. Eg har lova Hanne Marte at eg skulle ikkje sei det til nokon som helst kven det var som sølte, så då kan eg desverre ikkje sei kven det var...

Vel nede igjen, var alle enige om at me hadde hatt ein fin tur (klisjèer e til for å brukes) At Eirik skulle ha eksamen dagen etter, og at klokka var halv tolv før me kom oss heim, var tydeligvis ingen hindring. Om eg får komme med ei formaning eller oppfordring, så må det vere å kopiere denne "turideen". Kan anbefalast.

Takk for turen folkens

Militærprat

2005-11-24T12:35:00.000+01:00

200782 Sukka, Ole Terje- Søknad vedrørende utsettelse med repitisjonstjeneste grunnet utdanning-innvilget- høgskole

Må æreleg si det kom som ei stor verasking tidlegare i haust. Korporal Sukka var kalla inn til repetisjonsteneste. Under Nato-øvelsen Cold Respons 2006 skulle eg vere i skarp beredskap med min gode gamle MB300. Slik tenkte i alle fall desse offiserane i Vernepliktsverket. Men den gang ei, tenkte eg. Hadde det nå bare vore ei veke der oppe i nord, så hadde det vore ei fin oppleving og erfaring å ta med seg. Men nei... Desse stjernefylte mannfolka med pondus ynskte meg velkommen til heile 17-18 dager i indre Troms.

Høyres det gunstig ut i forhold til studier og ski-sesongen? Neppe... Så då vart det til å oppsøke studiekontor og få lærar til å skrive attest om at det var nødvendig å vere tilstades på undervisninga. For min del måtte eg skrive ein smiske-søknad utan like.

Og i dag 23.november kom brevet... Under punkt 2 står det:
Drøfting
"Din søknad vedrørende utsettelse med repetisjonstjenste er innvilget og den tilsendte innkalling annuleres(...) Du vil tidligst bli innkalt til repetisjonstjeneste 30.06.2006"
Det er herlig å få slike personlige brav ein gong i blant...

Tur opp på Ulriken

2005-11-20T18:12:00.000+01:00

Vêret viste seg frå ei fantastisk side denne kalde novemberdagen.

Det bei tid te både kakao og litt "buldring" på varden...

Dei som var med:
Marte (tok bildene)
Siri (begge er veninner til HM)
Hanne Marte
og meg

Fint vær i Bergen...

2005-11-18T14:47:00.000+01:00

Ka kan me finne på når det e fint vær i Bergen? JO, ein kan gå ut på tur, ta med seg eit kamera...

Trur du scenarioet slo til?

2005-11-16T12:56:00.000+01:00

Ikkje vart eg sjøsjuk, og ikkje trengte eg å ha lagt serviettar i lommeboka... Men, derimot vart flyturen ein heisatur utan like. Det er lenge sidan eg har stirra så intens ned i ein papirpose. Heldigvis slapp eg å fylle den med middagen eg og Hanne Marte hadde fått i oss før reisa... Men, hu som satt ved sida av meg og såg at anletet mitt blei kvitare og kvitare påstod at at eg var sveitt. Skjønar ikkje det:)
(For dei som skulle tru at eg har flyskrekk, må eg nok skuffe dei. Det er lite med det. Det var nok bare ein god del turbulens som skapte fest i indremsjonen)

Helga vart ei kjempe helg. Det er det lite tvil om. Heile vegen opp, satt eg å øvde ppå opningsreplikken til møtet med foreldrene til Hanne Marte. Eg skulle sei: Hei, så kjekt å få kome her, Hanne Marte har sagt så mykje fint om dykk. Har gledd meg mykje til å få sjå denne fagre bygda og dei flotte folka som bur her.#

Kva trur du eg sa? Hei, Ole her... (med tre-fire svelg mellom kvar bokstav) Det vart ikkje mykje til opningsreplikk. Men, kan tru eg blei godt motatt tross dei tynne orda i døropninga. På kjøkkenet venta herleg heimelaga pizza og god drøs.

For å gjere ei lang historie kort, så vart det ei helg med båttur, klatring, spel, eye-toy, strandtur i herlig vind, helse på masse folk og masse god mat. Hadde det utruleg kjekt. Og veldig kjekt å få møte familien til Hanne Marte. Blir kjekt å treffe dei igjen i romjula... (Satsar på at de har snø å tilby då...)

#For dei som ikkje er så skarpe på ironi, så hadde eg IKKJE tenkt å treffe "svigers" med å sei dette...

Oops, eg ska ut å køyre båt...

2005-11-11T14:45:00.000+01:00

Sett deg inn i dette scenarioet:
Du og kjæresten din skal på tur. Målet er "svigers", og det er første gong du skal møte dei. Alt ser bare såre vel ut. Sekken er pakka, og skulebøkene er lagt igjen heime. Det er då du plutselig kjem på at du faktisk skal ut å køyre båt i dag... Hadde det nå bare vore Sandsfjorden med fjell på alle kantar, men nei du skal faktisk ut på havet. Heldigvis har du internett og får mulghet te å sjekke opp vêrvarslinga. Det er nå ikkje vits å uroe seg utan grunn.

Det må vere feil, det står 20 på vindpila. Det er sikkert ein spøk frå ein av meterologane som er klar for ei etterlengta helg. Sjølvsagt skal det stå 2, og ikkje 20... Ja, dei kan spøke desse meterologane. Det einaste som ikkje er tort der inne er humoren. Den skal dei ha...

I god tru har du pakka vanlege klede og klatreutstyr. Ein treng ikkje ha tjukke klede med seg når du skal til Sunnmøre. Det einaste som må vere tjukt her, er den berømte lommeboka. Skal du få innpass hjå ein Sunnmørsfamilie trengs det to ting, har eg høyrt: Ei tjukk lommebok, og ei bukse utan hol i lommen.

Med skalljakke som er tynn nok for ein mild haustdag litt nord for 62g nord, og ei lommebok som er putta full av gamle serviettar som du har ofra frå samlinga di, set du avgarde mot Ingolf Håkon Teigene sitt heimland...

Framhald følgjer...

Ein kort liten quiz...

2005-11-10T10:21:00.000+01:00

Nå kan du ta ein kort liten quiz for å teste om du vett litt om denne bloggeren. Eg trur kanskje spørsmåla er vel lette for nokon, men ikkje for alle...

ta quizen her

Snart på veg te familien Grimstad

2005-11-09T12:52:00.000+01:00

I skrivende stund er det bare 2 dager igjen te Hanne Marte og eg sette oss på flyet på veg opp te familien Grimstad i Ulsteinvik. Glede meg veldig te å opp og sjå kor Hanne Marte kjeme i frå, og treffe Einar, Gunvor og Kamilla. Ska visst ver ein bra gjeng, har eg høyrt... Sjøl om det begynne å bli kaldt i vêret, håpe me på ein tur ut med båt, og i beste fall å prøve oss litt med vannski:)

Lite med premier på oss:(

2005-11-09T09:46:00.000+01:00

Tirsdag var Hanne Marte, Øystein, Eirik og eg på skimesse i Grieghallen. Platou og ein god del av skileverandørene hadde stand og salg på ein del utstyr. Inngangsbilletten var eit lodd som var med ei i heftig trekning på slutten av kvelden. Liknande basar skal ein leite lenge etter... Einaste bismaken me hadde, var at overskuddet desverre ikkje gjekk til misjonen. Så det blei ikkje nåke premiedryss på oss 4, men det regndrysset me fekk når me kom ut var ikkje av det dårlige slaget det heller. Dei som påstar at regnet i Bergen e oppskrytt, må tenke seg om ein gong te!

71g Nord i Astrupsvei

2005-11-08T08:53:00.000+01:00

Kvar mandag i fleire veker/mnd nå har me vore ein god gjeng her i leiligheten kvar mandags kveld.
Nå er det bare finalen igjen... Blir nesten litt trist å ikkje ha denne tradisjonen lenger.

Du må bli med å klatre!

2005-11-07T23:01:00.000+01:00

PÅ tirsdager klatre me fast i Fantofthallen. Me pleie å stikke opp i 6-7 tida, og blir ei stund utover kvelden. Her e det bare å henge seg på, enten du har brattkort eller ikkje. Klatring e veldig sosialt, og god trening!

Kjæresten min

2005-11-06T13:33:00.000+01:00

Eg har vore så utrulig heldig å fått kapra ei vanvittig søte og snille jenta frå Sunnmøre. Hanne Marte Grimstad hette hu. Hu går på sjukepleien her i Bergen og e 82modell sånn som meg. Det e ei utrulig kjekke jenta å ver med.

Eg må vel følge med i tida eg òg...

2005-11-06T13:12:00.000+01:00

Så ser det ut som at eg har måtte gi etter for presset eg òg. Ein kan ikkje følge med i tida, viss ein ikkje er ein blogger... Egentlig så lage eg denne sida fordi eg slite med ei KRL-oppgave om Hans Nielsen Hauge, og trenge litt avbrekk:) Men, snart e det jul, ingen tvil om det