Denne bloggen er inaktiv

Sjå gjerne familiebloggen på www.14juli2007.blogspot.com

Gullfjellet 2

Topptur til Gullfjellet

Snart ferdig utdanna lærar

I skrivande stund er det 1 mnd og ei helg igjen til underteikna er ferdig utdanna lærar. Studietida er over for denne gong. Eg ser ikkje bort i frå at det blir vidareutdanning seinare, men nå er det arbeidslivet som kallar for ei periode.

Det blir både rart og godt å ikkje skulle kalle seg student lenger. Studenttilværelsen er liksom eit mellomstadie føler eg, her eg sit å jobbar med mi siste oppgåveinnlevering på ei god stund. Studenttida er ungdomens- og skuleelevens siste russetid. Kanskje ikkje slik ei russetid ein høyrer om i media, med fyll og bråk, men meir ei tid der ein skal gjere seg ferdig med å vere elev. Ei tid der ein skal gjere seg ferdig med å vere ungdom. Ei tid, som satt i samanheng er ei kort tid, med mykje som skjer, og mykje som påverkar det livet ein skal leve vidare.

Det slår meg, når eg sit og ser ut vindauget på Betania, at denne tida har betydd svært mykje for meg. Eg tviler ikkje på at det kan gå knirkefritt å berre hoppe av skulen etter vidaregåande, og berre kome i gong med arbeidet. Det er både økonomisk og mykje meir lettvint på mange måtar. Men eg vel å tru at ein går glipp av noko. Å vere student handlar ikkje alltid om det å lese seg opp til eksamen, sjølvstudium, høge studielån og ei smal lommebok. Det handlar like mykje om ei personleg utvikling som kjem som eit utslag av det sosiale livet i menigheten, klassefellesskapet, dei utfordrande oppgåvene, dei ulike styreverva og den aukande interessa for det ein vel å studere og sette seg ekstra inn i. Å vere 19 år og skulle bli voksen på 1 2 3, er ikkje noko eg ville ha bytta ut med det å vere 25 år og verkeleg klar for å kome videre i livet.

Ingen spør lenger kvar eg har gått på vidergåande. Det er både trist og godt. Trist at det ikkje lenger er naturleg å berre døgne for å døgne. Trist at det ikkje lenger høver seg å ha vannkrig i fleire timar med folk ein knapt har sett før. Trist at ein ikkje lenger kan skrive lappar i timane og vere naiv og tru at læraren ikkje har observert det. Godt skal det bli å kunne levere inn nøklene til skapet på høgskulen. Ikkje berre for å få igjen dei hundre kronene, men like mykje for å sleppe den forferdelege blandinga av sure sokkar, våte handkle og tørre skulebøker. Godt skal det bli å bli ferdig med ei periode der ein ofte har følt at ein berre går i sitt eige lille univers og lurer på om bobla kan sprekke eller om alle dei over 40 MÅ ha på lyden på mobilen i lesesalen. Godt skal det bli å føle at ein gjer ein jobb, og ikkje berre jobbar fram mot einskilde eksamenar og innleveringar.

Eg sit å ser ut eit vindauge i Betania. Det er snart vindusvask, noterer eg meg. Ute har snøen fartstest sideslengs, mens kranen på Dokken vitnar om at arbeidskarane er i full gang etter stormen Andrea. Det slår meg at det var meterolog eg skulle blitt. Eller kanskje dyrlege, tømrar, revisor, tannlege, industrimekanikar, sjukepleiar eller profesjonell hundeinstuktør. Eller kanskje ikkje. I alle fall ikkje i denne omgang...

Svært forvirra og morsom konkurransevinner

http://pub.tv2.no/multimedia/na/archive/00519/Vinner_av_radio-kon_519441a.mp3

Denne linken kan anbefales... Den absurde situasjonen oppsto da radioverten i Radio 2 i De Forente Arabiske Emirater ringte den stressede butikkansatte Vinod. DJ'en ville viderebringe gladnyheten om at Vinod hadde vunnet 1000 dirham, som tilsvarer i underkant av 2000 kroner. To uker tidligere hadde vinneren meldt seg på radiokonkurransen i regi av IKEA, som like før hadde etablert seg i Emiratene.
Men i løpet av de to ukene hadde Vinod glemt hele konkurransen. Opptatt med tre andre kunder, var han derfor mest interessert i at DJ'en annonserte ærendet sitt så hurtig som mulig.

Husk å skru på høytaleren på pcen:)

TELL ME... TELL ME

Hellig krig

Nå nermar det seg full innsats på semesteroppgåva på KRL2-studiet. Eg har valt å skrive om Jihad, hellig krig. Eit veldig spennande og komplisert tema. Fekk veldig lyst å velge dette då eg byrja å lese litt om det i pensumlitteraturen.

Føler eg må fortelje litt om Jihad, slik at fleire kan få vite om dette begrepet:

Innanfor muslimsk tradisjon er det to ulike tydningar på Jihad, den store og den lille. Den store Jihad er den som kvar muslim skal strebe etter heile sitt liv. Det handlar om overenstemmelse med Gud (Allah) og å legge vekk sine eigne ynskje og tankar. Det er vanskeleg å samanlikne dette begrepet med noko i den kristne trua, men helliggjørelse må vere det begrepet som liknar mest. For at den lille jihad i det heile tatt skal kunne vurderast, må den store jihad vere "inntakt". Den lille jihad er den ein høyrer om på nyheitene. Det er den ein forbinn med 9/11, bombene i London og andre terrorhandlingar utførte av muslimer. Den lille jihad handlar om å beskytte Islam, om å kjempe for eit Islamsk styre, å kjempe mot den vestlige kulturen.

Mi oppgåve skal dreie seg om å studere ei sure (sure 9) i Koranen og sjå på ulike hendingar og styresett som har tatt utgangspunkt i desse versa. Koranen er på mange måter ambivalent til krig, til bruk av våpen og til den kampen som blir ført mot dei vantruande. Og med eit slikt ambivalent utgangspunkt, seier det seg sjølv at det er moglegheiter for ulik tolkning.

Viss du ikkje allereie har sovna av å lese dette, må du berre sette inn ein kommentar. Alltid kjekt å diskutere litt, lære i frå seg eller lære noko nytt.

Ole Terje Sukka har skifta skisponsor

"Ja, nå har det skjedd, Ole Terje Sukka har skifta skimerke. Frå å køyre på tyske Völkl, har han nå skaffa seg ein super kontrakt med K2... Kor mykje sponsorkontrakten går ut på, vil han ikkje kommentere, men det er snakk om eit gullkanta opplegg for suldølingen"

Ja, tenk om det hadde vore slik... Men, det er nok ikkje heilt slik det foregår. Det som derimot er sant, er at eg har skifta frå Völkl Karma til K2 Seth. Det er desse skia som ein kan sjå på bildet, berre i ein raudfarge. Det som kanskje er like spennande, blir å prøve dei nye bindingene. Har skifta over til Hammerhead, som er ei lettare men stivare binding. Den er visst ideel til toppturbruk, i og med at ein kan enkelt justere mellom 5 ulike stivhetsgrader.

Nei, det blir vel aldri noko sponsing på meg, men skikøyring skal det uansett bli. Håper på mange gode toppturer i år. Så nå blir prosjektet for resten av hausten å komme i form, slik at ein ikkje må ta pause for kvar hundre meter ned fjellet.

"Den glade karen frå Suldal avsluttar med å fortelje at for å få lov av kona til å skifte skimerke, måtte han jobbe eit par ekstra vakter i barnehagen."

Tilbake igjen på bloggen???

Til alle dykk som har vore innom her for å sjekke om eg har lagt ut noko nytt, har eg berre ein ting å seie: Eg beklager på det sterkaste denne manglende oppdateringa.

Eg skal nå prøve å oppdatere litt oftare, slik at det går an å følge litt med på kva som skjer i livet mitt (vårt). Denne facebookbølga skal nok ta litt av skylda, men langt i frå heile.

Men, de må vere flinke å gi kommentarar, slik at eg veit at de har vore innom. Ellers blir det nok ikkje så mange oppdateringar framover;)

Nå kaller skulen. Ha ein super dag, folkens

(Bildet er forresten fra "arkivet", men for å framkalle litt av den gode vinterstemninga kunne eg ikkje dy meg. Det måtte ut på nettet

Lite ski og sosialt liv for tida

Det er ikkje alltid like kjekt å sjå ut vindauge, og sjå at dei kvite fillene lavar ned. I alle fall ikkje når det ikkje er tid til å bruke snøen. I Januar har me hatt ei stor oppgåve i Spesialpedagogikk som har tatt mykje av tida. Og når eg kjem heim står vaktmeisterjobben for tur. Ikkje like mykje å gjere kvar dag, men nok til at det ikkje blir tid til ski... Kan ikkje sei at det hjelper så veldig på å vite at mange fra vennegjengen her i Bergen er på ski heile veka nede i Sveits.

MEN... På fredag kl 14 leveres oppgåva inn, og det skal feirast med ski:) I helga dreg nemleg studentkrik på tur til Myrkdalen. To dagar med ski, masse snø og forhåpentligvis sol. Med på turen skal mi kjære Hanne Marte også vere med, og det skal bli kjekt å stå på ski i lag igjen.

Bildet er tatt på veg opp mot Såtå heime i Romjula.

I dag flytter eg inn

Etter å ha budd i ein ryggsekk den siste veka skal det bli godt å flytte inn og få sin eigen plass å bu. Flyttar inn i Kringsjåveien 28, og startar med det same som vaktmeister på Betaniahuset. Blir ei spennande tid me går i møte. Eg skriv me fordi det blir jo både Hanne Marte og eg som skal overta leiligheta og jobben. Fram til bryllaupet blir det derimot berre eg som skal bu der. Blir sikkert litt einsamt i byrjinga, då eg har vore vant til å bu med vener i kollektiv i fleire år nå. Men, for å sitere søskenbarnet mitt, så må eg "nyte det å bu aleine, det er ei herlig tid!"

Reknar med å kome tilbake med bilete og ord etterkvart, men kan ikkje garantere at det blir med det første. Blir travelt framover med besøk av Anne Brit (søster) nå til helga og foreldre og svigerforeldre neste helg. Satse på å få te ein innflyttingsfest etter det ein gong, så då må du kome!!!

Vinteren, en slags dvaletid

På vinteren går vi liksom i dvale. Ingenting skjer, spesielt ikke i helgene, vinterferien og påskeferien...

Slik betegnes tida for mange av oss som elsker vinteren og skikjøringens gleder. Mange av vennene våre vil oppleve at de ikke ser oss, skolen melder om høyere fravær når det regner og sludder i byn og telefonselgere opplever å få beskjed om at den du ringer befinner seg i et område uten dekning. Hva har skjedd. Har vi gått i dvale? Ja, jeg velger å kalle det dvale. Dvale fra det vante urbane livet i byen. Fra det stressende tidsjaget som pusher deg hele veien. Fra det livet som gir lite eller ingeting å fortelle til barnebarn om 60 år. For det er vel ikke her vi ønsker å være når det er vinter og fjellet roper på oss?

Ok, det vil kanskje være drøyt å kalle det å gå i dvale når en svetter seg til toppen av et fjell på 1700 høgdemeter, eller setter et godt stavtak for så å droppe ned den skrenten du drømte om i hele fjor vinter. Eller når du lar kompissen sette utfor først for så å gi alt for å ta han igjen før du når bunnen.

For min del handler vinteren om det å være i snøen. Det handler ikke om å få til de villeste tricksa, ha de beste skia eller å ha flest skidager når du tipper juni og har gått opp en buksestørrelse pga for kraftige lår. Det handler om å gå i dvale fra det vanlige livet og oppleve vinteren som frihet, spenning, glede og tilfredsstillelse.

"Hvor er du for tida. Jeg ser deg jo aldri, verken på byen, trening eller msn. Har du gått i dvale eller?"

De skulle bare visst...

(Innlegg i friflyt.no sin skrivekonkurranse med tema vinter)

Klatretur med solfaktor 20

Helgas tur blei ei fantastisk flott oppleving. Vêret var bare heilt utruleg, rundt 25 grader begge dagane. Lite minte om midten av september der me klatra i solsteiken på "Uteveggen" i Øygarden. For min del vart klatringa ei utfordring, då uteklatring med knøttsmå tak var nytt og uvant. Men, det er absolutt ei oppleving som gav meirsmak. Min gode makker Magnus Hatløy var tålmodig og lot meg bale på i veggen for å komme meg til topps.

Kvelden saman med Krikgjengen vart ein sosial og triveleg kveld. Det foregjekk ein intern "konkurranse" om å finne ordspel rundt temaet klatring, noko som blei eit høgdepunkt for fleire av oss:)

Klatretur til Øygarden

I dag reiser eg på klatretur til Øygarden med Krik. Første gong eg prøver uteklatring, så det blir spennande å sjå korleis dette går... Kan sjå ut til å bli ei kjempehelg med fint vêr, kjekke aktiviteter og godt lag. Kan ikkje klage då. Kjem tilbake med bilde og tekst seinare

Frihelg heime i Kvilldal

I helga vart det tid til ein tur heim til mor og far i Kvilldal. Det byrja å bli leeenge siden sist, så nå var det på tide med ei helg heime. Vêret viste seg frå ei praktfull side, og hausten hadde byrja med førebuing til vinteren. Å vere på hytta som ligg omringa av fjellbjørka som byrjar å gulne, der fossane gjer ein jamn og søvndyssande dur og der utsikta er eit speglblankt vatn med fjell rundt på alle kantar gjer noko med ein. Ei frihelg frå det daglege livet i Bergen. Ei helg der ein kan bruke mykje fysiske krefter i form av god veding og spikring mens dei mentale lagra blir fylte opp. Mor og far var visst også glade for å få minstemann heim ei helg, så det me fekk mykje god tid saman. Einaste som mangla var Hanne Marte og Anne Brit (søster).

Toggy fekk også mykje merksamd denne helga. Både frå meg og frå nabohunden... Frå meg fekk han kos, mat og tur, mens frå nabohunden fekk han mange dårlege og halvhjarta sjekketriks. Det er ikkje så lett med desse "damene" når dei er i løpetida si... Det toppa seg på lørdagskvelden når nabohunden stod utanfor døra heime og bjeffa og ulte for å få Toggy ut. Det vart derimot ei mindre gira tispe som sprang heim til garden hu kjem frå etter å ha fått høyrt frå hundeeigar kva han meiner om slike tisper som øydelegg kveldsroa i familien Sukka..

På matfronten vart det også ei frihelg frå dei litt enklare studentrettane. Herleg graut, heimelaga pizza og fårikål gjorde sitt til at eg i skrivande stund (søndag kveld) ikkje sit svolten igjen etter helga. Takk for maten!
Mor med eit litt uheldig uttrykk:) (Trykt utan tillatelse)
Turmessig blei det ikkje dei lengste turane, men på lordag hadde eg ein fin liten fjelltur med Toggy. Høgdepunktet var nedturen, der me måtte komme oss ned ei bratt fjellside i blaute og utsletne joggesko str 45... Ein skal ikkje alltid ha dei lengste turane for å få litt kick i kvardagen

Slike helger må det bli fleire av. Betre avkobling skal ein leite lenge etter.

Sommaridyll på Sunnmøre

Sjølv om skodda til tider låg tett og hindra solstrålene å presse seg fram, var det ein stor opplevelse å sjå Sunnmøre på sommaren. Det blei masse bading, litt fisking, raking av krabbe og fleire kjekke båtturer.

Kven blir nr 5000*?

Er du så "heldig2 å bli besøkende nr 5000 på denne sida, skylder eg deg ein is... Skriv ein comment viss du var den heldige... Hugs å skrive klokkeslettet, ellers får du kanskje ikkje meir enn ein pinup...

Endeleg sommar

For mange høyres det sikkert heilt villt ut å sei "endeleg sommar" i midten av juni. Men, når du har såte pal øve bøkene dei site vekene og mnd, ska eg love deg at det gjer godt med ein ferie. Og til deg som jobbar, og skal bare ha ein mnd ferie i sommar, du får trøyste deg med at dei aller fleste studenter jobbar mens arbeidsfolka har fri.

Ferie er jo å gjere nåke annleis. I år som i fjor blir det ein mnd på fjellet på eit betjent turisthytte, nærare bestemt Svukuriset i i Femundsmarka. Skal også vere støttekontakt ei veke. Kjekke jobbar begge deler. Viktigaste er uansett å kunne legge vekk fagbøkene nå for eit par mnd. Digg å faktisk kunne ta seg ein tur med sykkelen, badeshorts, ei skjønnlitteraturbok og kanskje slakk line og fisbee. Alt dette uten å ha dårlig sammvittighet for å skulke lesinga.

Nå har det gått for langt!

Rittsyklister meid ned av bilist (vg 13.06.2006)

Dette er mi meining om denne saka!

For det første sender jeg min omtanke til syklisten som ble påkjørt på Sunnmøre. Håper at det som skjedde bare var en ulykke, og at det ikke var overlagt. Jeg skal ikke si hva jeg mener hvis dette var overlagt, for det er opp til politiet å ta seg av.

Men, sett deg inn i situasjonen: Du er ute og trener eller sykler løp. Det er en treningsform som verken forurenser eller bråker. Du dekker i verste fall 1 meter i bredden, og du ligger langs kanten av veien. Så kommer en bil og meier deg ned. Her ser jeg ikke logikken.

Selv sykler jeg omtrent hver dag, både trening og i byen. Og jeg kan forstå bilister som er irritert på bysyklerne. For her er det masse lovbrudd. Det skal jeg ærlig innrømme at skjer ofte. For min del tenker jeg mer over det nå, og prøver å holde meg til reglene. Men, de som klager på syklister som sykler treningsturer langs landeveiene kan ikke bruke argumentene om at det er mange som sykler mot einveiskjørte gater, på rødt lys osv. Da legger en skylden over på feil personer.

Når jeg sykler ute på landeveiene legger jeg meg helt ut til sida. Om det da skal komme noen bilister å klage på min sykling, blir jeg jo selvsagt provosert. Det er ikke det minste vanskelig å kjøre forbi oss syklister, og skulle du måtte vente litt pga møtende bil, tror jeg ikke at livet ditt blir ødelagt fordi... Men, det kan derimot våre liv bli. Blir vi kjørt ned er det stor sannsynlighet for å bli alvorlig skadet for livet.

Hadde bare mange av dere bilister tatt bena eller trøene fatt på vei til jobb, tror jeg mye av denne problematikken kunne vært unngått. Og tenk på den helsegevinsten det gir. Tror ikke akkurat det produserest så mye endorfiner av å sitte i en rushkø på veg til og fra jobb. Men, tro meg: Gevinsten av å sykle er noe jeg unner alle å oppleve.

Ellers håper jeg at vi som syklister kan skjerpe oss med å følge trafikkreglene. Og så får vi håpe at de som sitter i sine gode reccaroseter i bilene viser litt omtanke mens de kjører fint forbi oss med god avstand. La i alle fall ikke denne debatten bli noe som gjør at det blir flere slike farlige situasjoner.

Synd at det ikkje blei streik...

Ja, eg er faktisk ein av dei som håpte på streik blandt bankansatte. Du trur kanskje eg er litt tullete nå, men eg skal prøve å forsvare meg.

Tenk deg ei veke uten mulighet til å handle meir enn akkurat det du trenger. Tenk på ei veke der du faktisk må ta sykkelen eller beina fatt fordi at du ikkje kan kjøpe bensin. Tenk deg ei veke der rekninger kan ligge å forfalle uten at du trenger å bekymre deg for at kemneren kjem for å riste deg i skjorta. Eg kunne nevnt mange fleire eksempler på konsekvenser av ei bankfri veke.

Har du tenkt over kor mykje som blir styrt av banktjenester her i vårt samfunn? Det seier ganske mykje når finansminister Bjarne Håkon Hansen forlanger tvungen lønsnemnd før streiken har kome i gong. "Samfunnet ville lammes så godt som umiddelbart," seier han i eit intervju med n24.no. Då tenkjer eg: Er me så avhengige av banken at me ikkje kan klare oss utan desse tenestene i ei veke? Eg veit det kan høyrast veldig romantisk og naivt ut, men kvifor ikkje prøve ei slik veke ein gong i året? Truleg alt for urealistisk tanke, eg veit det. Privatøkonomien var nok ikkje det som hadde blitt mest råka. Og når eg ikkje eig eit firma eller jobber med å betale ut trygd, bør eg kanskje ikkje uttale meg. Likevel trur eg mange hadde hatt godt av å kunne flytte fokuset over på noko anna enn penger ei lita veke i året.

Viss ein skulle hatt ei slik veke i året, kunne ein f.eks gjort dette:
-Besøkt naboen med kveldsmat medbrakt
-Hatt bilfri veke og gratis sykkelvask på bensinstasjonene
-Bygd om torgallmenningen til eit stort torg der alle kunne byttehandla mat og andre viktige eller mindre viktige "råvarer"
-Reist på fjelltur med fiskestong og poteter frå eigen hage (eller som du hadde fått bytta til deg under dei store torgdagene nede på Torgallmenningen)
-Lånt kajakk av Sigrid (naboen) mot å stå i siloen ein dag


Det er mange ting ein kan finne på ei veke uten penger.Har du forslag til kva ein kunne funne på denne eine veka i året? Skriv gjerne inn tips.

Bryllup neste sommar

Nå er det bestemt. Det blir bryllup neste sommar den 14.juli...

Nokre vil kanskje tenkje at det er alt for tidleg å bestemme dato for bryllup over eit år på førehand. Men, det er faktisk ikkje slik lenger. Allereie når me ringde presten for eit par veker sidan, var 7.juli oppteken. Det er sikkert ein fin dato å gifte seg det. Gjer seg sikkert med 07.07.07... Nokre seier at det høyrer lukke med til slike dager. Men, eg tenkjer nå at slik overtro skal ein ikkje bygge eit ekteskap på. Då er det mykje betre å gifte seg den 14.07.07. Set ein summen av desse talla saman, får ein 19, som er det kjente talet for kjærleik i gresk mytologi.

Historia kjenner me vel alle om den stakkars Efrodate som budde i den 19.etasjer høge trehytta. Utan nokon form for kontakt med omverden låg ho og drøymde dag ut og dag inn om å finne den store kjærleiken. Dagar gjekk, veker gjekk og år forsvann i horisonten før hu endeleg høyrde ein lyd frå bakken. Langt nede kunne ho skimte omrisset av ein vakker ung prins med navn Loverens. Kjærleik med første blikk, tenkte Efrodate der ho sat lenka fast oppe i trehytta. "Om han berre kunne kome opp her, og befri meg frå singeltilværelsen," mumla Efrodate mens ho byrja å stelle håret i tilfelle draumeprinsen skulle klare å kome heilt opp til hytta. For å gjere ei lang historie kort enda dette med bryllup, og sidan den dagen har talet 19 vore eit magisk tall for alle som kjenner at hjarta bankar litt fortare når ei spesiell jente eller ein spesiell gut nærmar seg.